Zaman zamazingosunun tamamen yanlış algılandığı kanaatindeyim.
Tek bir zaman, tek bir doğru çizgi halinde ilerleyiş nasıl mümkün olabilirki?
Ya da farklı söylersem, neden tek bir çizgi halinde ilerleyemez zaman?
Öncesinde söylenmiş kimi tavırları da “görece” dışarıda tutuyorum.
Aptal bir soruyla başlayayım;
Dinazorların ölümüne şahitlik eden var mı?
Ya da
Piramitlerin inşaasına?
Bilmek, sadece analiz-sentez ilişkisi ile yürüyemez.
Bu zemine oturtulmuş her bilgi ne yazıkki yavan bilgidir.
Bir çağın bittiğini söylemek, o çağın bittiğine dair sadece bir fikirse, bunu sadece mantıkla algılarız.
Oysaki şunu söylüyorum,
Mantık yeterli değildir.
Tek başına mantık, yenilecek yemek değildir ne yazıkki.
Toparlayarak devam edeyim;
Fosillerden yola çıkıp, mantık çerçevesinde deneyler yapıp, bir senteze varmak ve sonucunda işte budur elimizdeki bilgi demek, “ben sadece bu kadarını bilebildim” demekle aynıdır.
İnanmayan varsa iki cümlenin de ögelerini inceleyebilir.
Bilineni-varolanı, zaman-mekanda göstereceksek eğer,
hangi zaman?
Unutmamamız gereken,
algılayabilmek için matematikten, dilden, geometriden, mantıktan yararlanıyoruz.
Ancak böyle biliyoruz.
Ancak bu kadarını bilebiliyoruz.
Bu kadarını.
Yetersiz yollarla, yetersiz yerlere gitmek gibi.
Zaman, sadece, bizim sürecimizi algılama zeminimizdir.
Ve bu ne yazıkki tek boyutlu bir algıda kalır.
Deja-vu da sanmıyorum ki “sanki yaşamıştım” kadar basit bir içerikle yetinsin.
Belki de zamanın farklı bir şey olduğunu o anlarda farkediyoruzdur.
Bu sadece bir taslak.
2 dakika içinde yazıldı. Üzerine düşünülmedi.
